NL
0

Mijn mandje

Subtotaal
0,00
Naar afrekenen

Wat kunnen we doen?

Naar aanleiding van allerlei uitingen via artikelen, nieuwsbrieven en workshops is begrijpelijkerwijs de meest gestelde vraag: wat kunnen we doen? Hierbij wil ik ingaan op wat ik al heb gezegd dat we kunnen doen. En ook waarom ik daar (nog) niet uitgebreid over uitweid. Tot slot benut ik deze gelegenheid om mijn positie in dit geheel wat duidelijker te maken.

Wetende dat dit alles eraan kwam heb ik decennia lang in tal van artikelen en workshops aangegeven dat het niet klakkeloos reageren op emoties, positief of negatief, één van de belangrijkste dingen is. Met name alles dat wordt gedreven door angst is niet effectief. Wat ik ook heb gezegd is dat het van belang is te beseffen dat de mensheid, door middel van wetenschap, politiek, psychologie, geneeskunde en godsdienst, allemaal gecontroleerde stromingen, al eeuwen wordt weggehouden van de juiste kennis en inzichten. De mensheid wordt voortdurend op het verkeerde been gezet en tegen elkaar uitgespeeld. Ook heb ik gezegd dat acties verantwoordelijk zijn voor ontwikkelingen - niet opinies, theorieën of goede bedoelingen. Ook heb ik gezegd dat perceptie en op welke manier iemand de aandacht richt, samen met de acties die daaruit voortkomen, bepalend zijn voor wat wordt gecreëerd - individueel en daarmee collectief. Maar ik begrijp dat, ondanks dat dit wel degelijk buitengewoon waardevolle antwoorden zijn, ze desondanks niet als zodanig worden herkend. Op het bovenstaande zal ik binnenkort meer ingaan.

Het kán anders en de meesten willen dat maar al te graag.

Door bovengenoemde stromingen is de mensheid geleerd de aandacht te richten op wat ze niet wenst en op wat niet werkt, dat vechten en tegenwerken de oplossing is. Het is onnatuurlijk, maar na eeuwen diepgeworteld geraakt. Het is de enige oplossing geworden, die voortdurend wordt aangemoedigd en bevestigd door een gedicteerd moraal. Dit, in combinatie met onjuiste informatie over de boodschap van emoties - dat ze de waarheid zouden spreken en je ze moet volgen en vertrouwen - is een recept voor machteloosheid en ellende. De huidige toestand van de wereld is het onomstotelijke bewijs daarvan. Het kán anders en de meesten willen dat maar al te graag. Maar op de één of andere manier pakt het nooit uit zoals men had gewild. Dit is de reden.

De mensheid is daarbij nooit geleerd om werkelijk vrij en zelfstandig na te denken en te kiezen, maar in plaats daarvan de antwoorden en richtlijnen te zoeken bij eerdergenoemde stromingen. Als al zelfstandig wordt nagedacht of een antwoord wordt gevonden, dan is het als vanzelfsprekend dat dit wordt getoetst bij de daarvoor aangewezen stromingen: "Is er wel wetenschappelijk bewijs?". Blijkt dit er niet of strookt het niet, dan wordt het automatisch betwijfeld of afgewezen. Is het niet door de persoon zélf, dan is het wel door anderen, die het dan maar al te graag aanvallen of belachelijk maken, zich rondwentelend in superioriteit. Met als gevolg dat de mensheid in een cirkel terecht is gekomen die alleen nog bevestigt wat hen wordt verteld en afwijst wat ze zelf heeft ontdekt of van andere bronnen komt. Zo is een vacuüm gecreëerd dat volledig in handen is van de werkelijke machthebbers op deze planeet. Hiermee zijn we aangekomen bij de reden dat ik niet publiek uitgebreid inga op wat we zouden kunnen doen.

Ik ben behulpzaam waar ik kan, maar wel op een manier die zinvol is.

Wat ik ook zeg, wat ik ook opper, iedereen toetst die informatie onmiddellijk aan wat hij of zij heeft geleerd - van die stromingen, of van allerlei substromingen, zoals spiritualiteit: een substroming van godsdienst. Daardoor ontstaat onmiddellijk wantrouwen, twijfel, afwijzing en discussie. De rollen worden dan omgedraaid en er wordt een bewijslast bij mij neergelegd, alsof ik de mensheid iets zou willen verkopen. Opeens wordt het mijn taak de waarde en validiteit ervan te bewijzen. Het wordt alsof ík de mensheid nodig heb, iets van haar wil. Talloze voorwaarden en eisen worden vervolgens aan mij gesteld met betrekking tot voorkomen, persoonlijkheid, gedrag en communicatie. Alle groeperingen zijn hier debet aan, maar met name de spirituelen hebben nog een extra eisenpakket: naast dat ik pure liefde en de vleesgeworden goedheid moet wasemen, moet het natuurlijk kosteloos. Vanuit 5D, onuitputtelijke onvoorwaardelijke liefde, totale neutraliteit en onzelfzuchtigheid is dit voor mij besloten. Verder moet ik het lichtende voorbeeld van dienstbaarheid zijn. En als klap op de vuurpijl mag ik geen seks, niet roken en drinken, want dat is ook allemaal niet spiritueel. Voldoe ik niet aan al die eisen, dan word ik terzijde geschoven. Dat is prima en gelukkig heb ik veel humor en weet ik waar het vandaan komt. Maar het maakt het me niet gemakkelijk om iets te initiëren wat zoden aan de dijk zet.

Wat ze ook gelooft, de mensheid is een verlengstuk en de bewaker geworden van de genoemde stromingen. Zolang er nog hoop leeft of men nog emotioneel vast zit, wordt wat ik suggereer genegeerd. Daarom wijd ik er niet over uit met allerlei strategieën, het heeft niet zoveel zin en het is zonde van de tijd. Althans, niet openbaar. De huidige Pioniersgroepen hebben veel meer inzicht en krijgen nu in principe overal antwoord op. Degenen die allerlei workshops hebben gedaan, weten ook al steeds meer. Het is dus niet zo dat ik niet beschikbaar ben of geen antwoorden geef. Ik ben behulpzaam waar ik kan, maar wel op een manier die zinvol is. Mezelf in een onmogelijk gewokkelde positie laten brengen door - én tegelijkertijd ten behoeve van - de mensheid, ten koste van mezelf als mens, is een keuze die ik niet zal maken.

Het is vriendelijk aangeboden behulpzaamheid.

Zolang de mensheid niet daadwerkelijk open staat voor andere, nieuwe oplossingen, om daar vervolgens ook daadwerkelijk mee aan de gang te gaan is er openbaar en wereldwijd niet veel voor mij te doen. Ik ben hier om beschikbaar te zijn voor wie daarvoor kiest, niet een vertegenwoordiger die een handeltje probeert te verkopen. Als blijkt dat de mensheid liever doorgaat in de richting die ze nu gaat, dan is dat ook prima. Ik ben hier wel voor de mensheid, maar niet om haar te redden. Ik ben, net als iedereen en alles, volledig vrij en niet te corrumperen. Het is helemaal aan mij óf, wanneer en hoe ik iets doe. Het is geen verplichting, ik ben niemand iets verschuldigd. De mensheid heeft niet 'het recht' om geholpen te worden. Het is vriendelijk aangeboden behulpzaamheid. Ik initieer, de rest van het bestaan volgt mijn beslissingen. Ik ben het focuspunt waarmee de enorm krachtige energie van dat bestaan deze realiteit die daarvan is verstoken binnenstroomt. Maar deze energie kan niet zonder geleiding: de mensheid. Het hangt dus echt allemaal af van de bereidheid van de mensheid zelf. Het goede nieuws is dat er maar een heel klein percentage van nodig is om deze hele realiteit te transformeren.

Met alle liefde,
Robell

Meer van Robell

Podcasts en meer